Utrata zaufania jako przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę

Utrata zaufania jako przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę.

Albert Einstein powiedział „Jeśli ktoś nie dba zbytnio o prawdę w sprawach drobnych, nie można mu ufać w sprawach istotnych”. No właśnie, a jak to jest w pracy skoro praca to sprawa istotna ? Czy każda utrata zaufania w relacji pracownik przełożony, może stanowić uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę ?

Czym jest zaufanie w pracy i jakie mogą być skutki jego utraty ?

W orzecznictwie przyjmuje się, że zaufanie jest stanem z pogranicza sfery emocjonalnej i racjonalnej – czyli trochę uczuć, trochę faktów.

Kryterium zaufania odnosi się do:

  • kadry kierowniczej (tutaj chodzi o ostrzejsze kryteria wymagań i oczekiwań w związku z zajmowaną funkcją oraz otrzymywanym – wyższym wynagrodzeniem),
  • pracowników na samodzielnych stanowiskach (zwykle działają oni przy mniejszej kontroli pracodawcy),
  • pracowników odpowiedzialnych za mienie (mający szczególną pieczę nad mieniem pracodawcy),
  • pracowników wykonujących zawody zaufania publicznego.

Utrata zaufania sama w sobie nie jest przyczyną uzasadniającą wypowiedzenie umowy o pracę, ale zdarzenie które powoduje tę utratę – jest. Utrata zaufania musi być obiektywna i racjonalna. Jeśli więc pracodawca utraci zaufanie w wyniku zmiany swojego nastawienia do pracownika z powodu działań nie skierowanych przeciwko pracodawcy – to nie jest to racjonalna utrata zaufania. Choć też trzeba przyznać, że nie zawsze. O tym dalej.

Ponieważ wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony wymaga podania przyczyny, to przyjmuje się, że przyczyna ta musi być konkretna. Na tyle konkretna aby można się było do niej obiektywnie odnieść i w razie wniesienia odwołania – ocenić. Oznacza to, że w razie sporu sądowego, Sąd będzie badał co spowodowało utratę zaufania i czy było to racjonalne.

Utrata zaufania musi dotyczyć konkretnego zachowania i może to być:

  • nieświadome, niecelowe działanie pracownika (np. brak ostrożności),
  • jednorazowe lub wielokrotne, powtarzające się uchybienie (np. wynikające z braku staranności lub wiedzy potrzebnej na danym stanowisku),
  • nieuczciwość lub nielojalność wobec pracodawcy,
  • nie związane z pracą (np. prowadzenie pojazdu po spożyciu alkoholu po pracy, dla osób na stanowisku związanym z korzystaniem z pojazdu służbowego),
  • brak dbałości o mienie pracodawcy.

Często przyczyną utarty zaufania jest krytyka przełożonego lub organów pracodawcy (zarządu). W takich sprawach, Sąd ocenia okoliczności krytyki oraz jej formę.

Podsumowując: utarta zaufania może stanowić przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę. Należy jednak pamiętać, że wpisanie w wypowiedzeniu „utrata zaufania” jako przyczyny wypowiedzenia, bez wskazania konkretnych okoliczności, z których to utrata wynika, jest wadliwe. W razie sporu, Sąd nie będzie oceniał emocji, ale fakty.

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *